JAIME MARTÍN

JAIME MARTÍN

Biografía

Jaime Martín (Hospitalet de Llobregat, 1966), afeccionado á banda deseñada desde moi novo, comezou a traballar profesionalmente no cómic á metade dos anos oitenta colaborando co autor e editor Josep Maria Beà no seu selo Intermagen, en revistas como Caníbal y Bichos.

Entre 1986 e 1990, pasou a debuxar bandas deseñadas de humor para cabeceiras como Humor a tope, pero destacou sobre todo polas súas achegas para A Cúpula desde que en 1987 comezará a aparecer a súa sinatura na revista El Víbora, en cuxas páxinas desenvolveu graficamente series que profundaban nas experiencias dunha mocidade que vivía tanto experiencias cómicas como dramáticas: con guión de Alfredo Pons, Onliyú e con guión propio Sangre de barrio, que se estendeu entre 1989 e 2005 e pola que conseguirá o premio ao autor revelación no Salón internacional do cómic de Barcelona no ano 1990.

Durante os noventa desenvolveu series que entroncaban co seu interese polo costumismo social pero que xa apuntaban cara a outros horizontes, como o da memoria histórica: Los primos del parque, La memoria oscura e Infierno.

Tras publicar a obra Invisible en 2004, decidiu dar o salto ao mercado francés, asinando un contrato con  Dupuis para publicar Lo que el viento traeque verá a luz en España en 2008 publicada por Norma Editorial e que supón un punto e á parte na súa carreira. Nesta nova liña de exploración dramática, abordaría logo a obra Todo el polvo del camino, publicada no 2010, ambientada nos anos da Gran Depresión e que contará con guión de Wander Antunes.

En 2014 publica Las guerras silenciosas, obra entre o relato histórico, a crónica familiar e a autoficción. A través do relato das peripecias do seu propio pai, descubrimos as desventuras dos soldados españois destinados á rexión de Sidi- Ifni, Marrocos; un lugar miserable castigado por unha guerra que empezara en 1957 contra o Exército de Liberación Marroquí, pero que foi ocultada polo réxime franquista e que consagra como un grande autor de cómic europeo.

Las guerras silenciosas é o xerme da que, sen dúbida, é a súa triloxía máis importante ata a data. Tras ela, a finais de 2016 utilizando unha fórmula similar publica Jamás tendré 20 años. Cronoloxicamente, esta nova obra é anterior a Las guerras silenciosas e céntrase nos seus avós maternos, a pesar de que ambas comparten diversos personaxes e algúns feitos chéganse a solapar. A memoria familiar do debuxante de l’Hospitalet volve protagonizar un cómic e de novo ese relato tan persoal é fiel reflexo de toda unha época e de toda unha xeración: os que sufriron e perderon a guerra e despois tiveron que sufrir para sobrevivir ás represalias e á fame da posguerra.

Se Las guerras silenciosas tivera unha moi boa acollida por parte de crítica e público, Jamás tendré 20 años convértese nun éxito absoluto atesourando varios premios entre os que destaca o de Mellor obra de Autor Español no Salón internacional do cómic de Barcelona.

Finalmente en 2020 aparece Siempre tendremos 20 años, o terceiro libro que pecha a súa famosa triloxía e no que relata a súa infancia e mocidade durante a transición e que, desde outra óptica, entronca con Los primos del parque e Sangre de barrio. Por esta obra recibiu recentemente o premio a Mellor Obra de Autor Español no Salón internacional do cómic de Barcelona.

Bibliografía esencial

1992 | Los primos del parque (Ediciones La Cúpula)

2008 | Lo que el viento trae (Norma Editorial)

2010 | Todo el polvo del camino (Norma Editorial)

2012 | Sangre de Barrio. Integral (Norma Editorial)

2014 | Las guerras silenciosas (Norma Editorial)

2016 | Jamás tendremos 20 años (Norma Editorial)

2020 | Siempre tendremos 20 años (Norma Editorial)

Máis info en…